സ്വപ്നനഗരി
മൂന്നു പകലും മൂന്നു രാത്രിയും
അയാള് ഒരേ ദിശയില് സഞ്ചരിച്ചു.
അപ്പോള് സ്വപ്നനഗരത്തില് എത്തി.
**
ഒരു പ്രഭാതത്തിലാണ്
അയാള് അവിടെ എത്തിയത്.
ചെറിയ നഗരം.
ചെറിയ തെരുവുകള്.
വലിയ ആര്പ്പുവിളികളില്ല.
ആരവങ്ങളില്ല.
നഗരം സ്വച്ഛമാണ്.
ശാന്തവും.
**
ഇളം കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്.
വെയിലിനു വലിയ ചൂടില്ല.
ആരും വലിയ തിരക്കിലല്ല.
ആരും ഉദാസീനരുമല്ല.
**
ഇതെന്റെ സ്വപ്നനഗരം തന്നെ.
- നഗരത്തിലെ തെരുവുകളിലൂടെ
നടക്കുമ്പോള് അയാള് പറഞ്ഞു.
ഇതെന്റെ നഗരം തന്നെ.
- നഗരത്തിലെ ഭക്ഷണശാലയിലിരുന്ന്
രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള്
അയാള് പറഞ്ഞു.
**
അവിടുത്തെ വീടുകളെല്ലാം
മരങ്ങളിലായിരുന്നു.
ചെറിയ വെടിപ്പുള്ള വീടുകള്.
മരച്ചില്ലകള്ക്കിടയില്
ഇലകളുടെ മറവില്
ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വീടുകള്.
അയാള് അവയെ കൂടുകള് എന്ന് വിളിച്ചു.
**
സന്ധ്യയില് നഗരം കൂടുതല് സുന്ദരമായി;
നഗരത്തിലെ മനുഷ്യരും.
ആകാശം ചുകന്നു തുടുത്തു.
നിഴലുകള്ക്ക് ഇളം ചുകപ്പുനിറം.
തെരുവുകളും ചുകപ്പ്.
നല്ല ഭംഗിയുണ്ടെന്ന്
അയാള് തന്നത്താന് പറഞ്ഞു.
**
അയാളോട് ആരും ചോദ്യങ്ങള് ചോദിച്ചില്ല.
അയാള്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമായിരുന്നു.
അയാള് ചോദിച്ച സംശയങ്ങള്ക്ക്
ക്ഷമയോടെ സൌമ്യമായി,
അവര് മറുപടി പറഞ്ഞു.
കാറ്റ് വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
**
ഒടുവില് സന്ധ്യ മായുകയായി.
രാത്രി എവിടെ തങ്ങുമെന്ന്
അയാള് മനസ്സിലോര്ത്തു.
അപ്പോള് എതിരെ വന്ന ഒരു വൃദ്ധന്
അയാളോട് അതേ ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
അയാള് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
തൊട്ടടുത്തുള്ള വൃദ്ധന്റെ വീട്ടിലേക്ക്
അയാളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി.
**
വെടിപ്പും ഭംഗിയുമുള്ള മുറികള്.
നല്ല ഭക്ഷണം.
സുഖമുള്ള ശയ്യ.
സ്നേഹമുള്ള വീട്ടുകാര്.
എല്ലാം അയാള്ക്ക് ഇഷ്ടമായി.
അയാള് രാത്രിയില് സുഖമായി ഉറങ്ങി.
**
അടുത്ത ദിവസംതന്നെ
അയാള്ക്ക് ചെറിയൊരു ജോലിയായി.
ദിവസവും വേതനമായി.
താമസത്തിന് സ്വന്തം കൂടായി.
എല്ലാം സുഖകരമായി.
**
ഒരാഴ്ച അങ്ങനെ പോയി.
ഒരു മാസം അങ്ങനെ പോയി.
പിന്നെ ഒരു സന്ധ്യയില്
വന്നവഴിയിലൂടെ ദിശതെറ്റാതെ
അയാള് തിരിച്ചുനടക്കുവാന് തുടങ്ങി.
*****************************
Comments