വീട്

ഇടവഴിയിലെ അഞ്ചാമത്തെ വീടിനെ

ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.

വെണ്ണയുടെ നിറമുള്ള ചായമടിച്ച വീട്.

ഒറ്റനിലയുള്ള വാര്‍പ്പുവീട്.

മതിലിനു മുകളില്‍ വെള്ളപ്പൂച്ച.

ചുകപ്പിന്‍റെ പരവതാനി വിരിക്കുന്ന ചാമ്പമരം.

ആ വീട്ടില്‍ ഒരമ്മയും അച്ഛനും മൂന്നു കുട്ടികളും.

ഒരു പെണ്ണ്, രണ്ടാണ്....

കനകാംബരം ആ മുറ്റത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നോ?

ഉണ്ടായിരുന്നെന്നു തോന്നുന്നു.

ഉണ്ടെങ്കിലെന്ത്

ഇല്ലെങ്കിലെന്ത്‌?

വാടകവീടായിരുന്നു.

പലരും മാറി മാറി വന്നിരിക്കാം.

എന്നാല്‍ എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍

ആ വീടെന്നത്‌ അവരാണ്.

വെള്ള ഗ്ലാക്സോ വേഷ്ടിയും

മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടുകളുമുള്ള

ആ മനുഷ്യന്‍.

ഞാന്‍ കോളെജിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍

അല്ലെങ്കില്‍ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍

അയാള്‍ ഓഫിസിലേക്ക് പോകും.

മൂന്നു കുട്ടികളും അമ്മയും ടാറ്റാ പറയും.

അവരൊക്കെ അതൊക്കെ മറന്നിരിക്കാം.

എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.

ഏറ്റവും ചെറിയ ആ മോളുടെ ചിരി

എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു.

ആ സന്തോഷങ്ങള്‍ ഞാന്‍ രഹസ്യമായി നുകര്‍ന്നത്‌

അവരാരും അറിഞ്ഞില്ല.

ഇനിയുമുണ്ട് പലതും കുറിക്കാന്‍

ആ വീടിനെക്കുറിച്ച്.

എന്നാല്‍ എല്ലാം കുറിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

എല്ലാം കുറിക്കാനാവില്ല.

ഒരു ദിവസം ഇനിയും അതുവഴി നടക്കണം.

ആ വെണ്ണയുടെ നിറമുള്ള വീടിനെയും

ചാമ്പമരത്തെയും

അമ്മയെയും അച്ഛനെയും മക്കളെയും കാണണം.

രഹസ്യമായിരിക്കണം.

ഒക്കെയും രഹസ്യമായിരിക്കണം.....