പ്രകാശം
ഞാന് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
പാതയോരത്തെ കൂറ്റന് മരം
എപ്പോഴോ അപ്രത്യക്ഷമായി.
പാതിരാവിന്റെ പടവുകള്
കാണേക്കാണേ കാണാതായി.
താമരക്കുളം വറ്റിവരണ്ടു.
പിന്നെ ഇല്ലാതെയായി.
വഴിവക്കില് കാണാറുണ്ടായിരുന്നവള്
കാലപ്രവാഹത്തില് കടപുഴകി.
അമ്മ കാറ്റില് പറന്നു പോയി.
അച്ഛന് മഴയില് ഒലിച്ചു പോയി.
പക്ഷികള് പാട്ടുനിറുത്തി;
പ്രസംഗം ശീലമാക്കി.
പുഴയിലെ പാലം
ഫ്ലൈ ഓവറിനു ചുവട്ടില് ഉറക്കമായി.
മന്ത്രക്കളങ്ങളില് ചാത്തനുമില്ല,
ദേവിയുമില്ല.
വിജനത രംഗം ഭരിക്കുന്നു.
നിരത്ത് മുറിച്ചുവന്ന
ഒരു നിമിഷം മാത്രം
അണയാത്ത ദീപനാളം പോലെ
പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
Comments