ഞാൻ
മരങ്ങളൊക്കെയും നടന്നകന്നല്ലോ!
ഇരുട്ട് കാറ്റായി പറന്നടുത്തല്ലോ!
മരുഭൂവിൻ നഖം ഫണം വിടർത്തുമ്പോൾ,
ഇതൾ കൊഴിഞ്ഞതാം പകലിൻ വക്കത്ത്
മിഴികൾ പൂട്ടി ഞാൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു
പക്ഷിക്കുളം
താഴ്വരയില് ഒരു കുളമുണ്ട്. പക്ഷികളുടെ കുളം. ആ കുളത്തില് ജലമില്ല. പക്ഷികള് മാത്രം. കുളത്തിന്റെ പടവിലിരുന്ന് താഴേക്കുനോക്കിയാല് പക്ഷികള് തളംകെട്ടിക്കിടക്കുന്നത് കാണാം. കാറ്റടിക്കുമ്പോള് പക്ഷികളുടെ ഓളം. ഓളത്തില് ചിറകടികള്. പലനിറമുള്ള ചിറകുകള്. പക്ഷിപ്പാട്ടുകളുടെ സംഗീതം. വിരിഞ്ഞുപൊന്തുന്ന താമരകള് ജലസസ്യങ്ങള് എന്തിന് മത്സ്യങ്ങള് പോലുമുണ്ട്. ഒരിക്കല് ഞാന് ആ കുളത്തില് കുളിക്കാനിറങ്ങി. വളരെ ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു. അറിവില്ലാക്കാലം. കൂട്ടുകാരി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനത്തെ പടവില് ഞങ്ങള് ശങ്കിച്ചുനിന്നു. ചെറിയൊരു കാറ്റ് വന്നു. ഓളത്തിലുയര്ന്ന ഒരു പക്ഷിച്ചിറക് കാലുകളെ സ്പര്ശിച്ചു. മൃദുസ്പര്ശം.. പിന്നെയോരോളത്തില് പക്ഷിക്കൊക്കാണ് സ്പര്ശിച്ചത്. എത്ര മധുരതരം. ഞങ്ങള് കുളത്തിലിറങ്ങി ആഴത്തിലേക്ക്, കൂടുതല് ആഴത്തിലേക്ക്, അഗാധമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക്. ആദ്യം പക്ഷിചിറകുകളുടെ ആര്ദ്രസ്പര്ശങ്ങള് പിന്നെ പക്ഷി ശരീരങ്ങളുടെ സ്നേഹവിന്യാസങ്ങള്. ഒടുവില് പക്ഷിസ്വപ്നങ്ങളുടെ ആഗാധമായ നിശ്ശബ്ദത. ഞങ്ങള് വെറും കുട്ടികള്. ഒന്നുമറിയാത്ത കാലം. പുറത്തെത്തിയ ഞങ്ങള് പൂക്കളുടെ മണമുള്ളവരായിരുന്നു. പക്...
Comments