കാലം

തണലും കരിയിലകളും വീണ ഇടവഴി 

മദ്ധ്യാഹ്നം.

ബസ്സിറങ്ങി വീട്ടിലേക്കു നടക്കുന്നു രണ്ടുപേർ.

നീ മുന്നിൽ

ഞാൻ പിന്നിൽ 

കാറ്റു വീശുന്നു 

കരിയിലകൾ കൊഴിയുന്നു

ഇടവഴിയിൽ വിജനത

ഓളമിട്ടുയരുന്നു.

നാൽപ്പതുവർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

എങ്കിലും ഇപ്പോളീ സായാഹ്നത്തിൽ 

എന്നിലേക്കു വീശുന്നാ മദ്ധ്യാഹ്നത്തിലെ കാറ്റ്.